فردا را چه دانى ، و اگر فردا را بمانى نيز فردا را مانند امروز كارى است ، و اگر نمانى ، پشيمان نشوى از آنچه تقصير كردى و به تسويف انداختى . يا ابا ذر كم من مستقبل يوما لا يستكمله ؛ و منتظر غدا لا يبلغه : چه بسيار كس كه روزى را درآيد و به پاى نبرد ، و چه بسيار كس كه انتظار فردا برد و اجلش مهلت نگذارد . يا ابا ذر كن على عمرك اشحّ منك على درهمك و دينارك . بر سپرى شدن عمرو زندگانى بخيل‌تر باش از صرف دينار و درهم . يا ابا ذر انّ اللّه تبارك و تعالى اذا اراد بعبد خيرا ، جعل الذّنوب بين عينيه ممثّلة ؛ و الاثم عليه ثقيلا وبيلا ، و اذا اراد بعبد شرّا انساه ذنوبه : چون عبدى شايسته رحمت شود و خداوند از بهر او خير خواهد ، گناهان او را در پيش چشمش بدارد و عصيان را بر او حملى گران كند ، و اگر شايسته نباشد و خداوند از بهر او بد خواهد او را از هر عصيان كه كرده است فراموشى دهد . يا أبا ذرّ يقول اللّه تبارك و تعالى : لا أجمع على عبد خوفين ، و لا أجمع له أمنين ، فإذا أمنني في الدّنيا أخفته يوم القيمة ، و إذا خافني في الدّنيا آمنته يوم القيمة : خداوند مىفرمايد : بر هيچ بنده دو خوف درنمىآورم ، و هيچ عبدى را دو ايمنى نمىدهم ، چون در دنيا از من ايمن زيست او را در قيامت بيمناك مىدارم ، و اگر در دنيا دل از خوف من آكنده داشت در قيامتش ايمن گذارم . يا ابا ذرّ انّ العبد ليذنب الذّنب ، فيدخل به الجنّة فقلت و كيف ذلك ؟ بابى انت و امّى يا رسول اللّه . قال : يكون الذّنب ذلك نصب عينيه ؛ تائبا منه ؛ فارّا الى اللّه عزّ و جلّ حتّى يدخل الجنّة . يا ابا ذر عبد گناه مىكند و بهشت مىرود ، عرض كرد : اين چگونه شود ؟ فرمود : آن گناه در پيش چشمش مصوّر مىشود ، با توبت و انابت به سوى خدا مىگريزد تا به جنّت درمىرود . يا ابا ذرّ اترك فضول الكلام . و حسبك من الكلام ما تبلغ به حاجتك : از اندازهء حاجت به زيادت سخن مكن ، چه بيرون كفايت است . يا ابا ذرّ ما من شىء احقّ به طول السّجن من اللّسان : هيچ چيز را جاودان به زندان داشتن سزاوارتر از زبان نيست . يا ابا ذرّ اهل الورع و الزّهد فى الدّنيا هم اولياء اللّه حقا : اهل پرهيزكارى و زهادت